Vijf jaar is niet lang. Vraag het aan iedereen die in de kunst- en cultuursector werkt, en ze zullen je vertellen dat het ongeveer de duur is van een strategisch plan, een bouwproject of een leiderschapsperiode.

En toch, wanneer we met instellingen praten over hoe de bezoekerservaring er in 2031 uit zal zien, is het eerlijke antwoord meestal dat ze hun visie nog niet helemaal hebben uitgewerkt.

Dat is volkomen begrijpelijk. Het kan moeilijk zijn om na te denken over wat komen gaat wanneer je de voortdurende dagelijkse eisen van het runnen van een museum, galerie of culturele bestemming beheert. Op de een of andere manier is het heden altijd urgenter dan de toekomst.

“De instellingen die zich goed positioneren voor 2031 zijn niet per se degenen met de grootste technologiebudgetten.”

De toekomst komt toch wel…

Bij Smartify werken we met honderden instellingen over de hele wereld: van nationale musea tot lokale galerieën, en van erfgoedlocaties tot ruimtes voor hedendaagse kunst. We zien niet alleen wat afzonderlijke instellingen doen, maar ook hoe de patronen eruitzien in de sector als geheel. Waar de koplopers verder uitlopen. Waar de verschillen groter worden. Wat bezoekers beginnen te verwachten en waar instellingen nog niet op zijn ingesprongen.

Wat we zien, is dat de instellingen die zich goed positioneren voor 2031 niet per se degenen zijn met de grootste technologiebudgetten. Het zijn degenen die de basis op orde hebben: een duidelijke missie, een oprechte kennis van hun bezoekers, en een leiderschapscultuur die bezoekerservaring als het belangrijkste product beschouwt.

Technologie doet ertoe. (Natuurlijk doet het dat – dat is immers wat wij doen!) Maar de beste digitale ervaring ter wereld kan niet op tegen een bezoeker die zich vanaf het moment dat hij of zij binnenkomt niet welkom, verward of onopgemerkt voelt.

<!-- CTA block -->

Een gespreksonderwerp op het wereldtoneel voor innovatie en cultuur

Op 27 mei zal Smartify-CEO Thanos Kokkiniotis voorzitter zijn van Experience 2031, georganiseerd door Metavallon VC als onderdeel van het Panathēnea Festival.

Samen met hem in de Basil & Elise Goulandris Foundation in Athene zijn vier leiders die worstelen met hoe de toekomst eruitziet:

• Kati Price (V&A Museum) heeft jarenlang gewerkt aan het ontwikkelen van bezoekerservaringsnormen binnen een van 's werelds meest complexe en geliefde culturele instellingen — nu midden in een grote uitbreiding over meerdere locaties. Haar inzicht is dat de meest impactvolle veranderingen vaak de minst glamoureuze zijn.

• Elly Andriopoulou (SNFCC) leidt het digitaliseringswerk bij het Stavros Niarchos Foundation Cultural Center dat de meeste bezoekers nooit zien: de analyses, feedbacksystemen en operationele datainfrastructuur die alles vormgeven, van programmering tot prijsstelling.

• Sakis Tanimanidis (Paradox Museum / Enthoosia) bouwde zijn eigen belevingsmuseumfranchise uit over 15 landen nadat hij besloot dat hij het beter kon. Hij brengt een commerciële scherpte mee als het gaat om bezoekersplezier die de publiek gefinancierde sector vaak moeilijk kan evenaren — en waar zij van kan leren.

• Epaminondas Christophilopoulos (MOMus / UNESCO-leerstoel Toekomstonderzoek) heeft meer dan tien jaar besteed aan het bestuderen van wat organisaties systematisch niet zien aankomen. Zijn bijzondere interesse: de praktische basisprincipes die instellingen over het hoofd zien in hun streven naar innovatie.

Samen zal het panel zich buigen over vier thema’s – institutionele doelstelling, bezoekersinzichten, ervaringsontwerp en de vijfjaarshorizon – waarvan wij denken dat ze bepalen waar de sector naartoe gaat.

We zullen na het evenement onze reflecties van het panel delen. Maar de centrale vraag die het oproept hoeft niet te wachten op Athene.

Bereiden de beslissingen die jouw instelling vandaag neemt – over technologie, normen, data, cultuur en leiderschap – je voor op wat komen gaat.

Over vijf jaar zullen de bezoekers die door je deuren lopen verwachtingen hebben die gevormd zijn door elke geweldige ervaring die ze in de jaren tussen nu en dan hebben gehad. De instellingen die de basis op orde hebben gekregen, zijn misschien wel de plekken waar ze voor kiezen om naar terug te keren.